Telkens wanneer een geautomatiseerd systeem in een groot project met veel kabaal tegen de muur klapt, staat vijf minuten later de schuldige al in het persbericht: «Een fout van het AI-algoritme.» Wie echter met de blik van een informaticus het systeemlogboek opent, treft vrijwel zonder uitzondering menselijk wensdenken aan dat ongefilterd in een machine is gegoten:
Waarom compilers beleefdheidsleugens negeren
Een menselijke commissie kan jarenlang prima leven met tegenstrijdige doelen, vage begrippen en bijgeschaafde cijfers, omdat men in de vergaderzaal logische scheuren moeiteloos dichtplamuurt met vriendelijke woorden en compromisformules. Een compiler of wiskundig model kent daarentegen geen enkele beleefdheidsleugen: zijn de invoergegevens vervuild of spreekt de eis zichzelf al in de derde zin tegen, dan schaalt de machine precies die tegenstrijdigheid op met de snelheid van het licht.
Daarom faalt zelden de logica van de machine, maar des te vaker de menselijke discipline zodra er scherp moet worden nagedacht.
Na zo veel wrijving in vergaderzalen doet een helder, ongepolijst instinct zonder enig programma van eisen wonderen.
(2611171037)